صفحه اصلی / توسعه فردی / مکانیسم واپس ‌رانی : همه چیز درباره ذهن از نگاه فروید و نظریه واپس رانی
مکانیسم واپس ‌رانی

مکانیسم واپس ‌رانی : همه چیز درباره ذهن از نگاه فروید و نظریه واپس رانی

مکانیسم واپس ‌رانی نوعی دفاع روان‌شناختی است که نگه‌داشتن برخی افکار و احساسات یا ترغیب آگاهی هوشیار را شامل می‌شود. هدف از این شکل دفاعی این است که خواسته‌ها یا افکار غیرقابل قبول را از ذهن آگاهی دور نگه دارید و در جهت توسعه فردی از بروز اضطراب جلوگیری کرده یا آن را به حداقل برسانید. در این مقاله ایران مدیر موضوع مکانیسم واپس ‌رانی را بررسی می‌کنیم.

مکانیسم واپس ‌رانی چگونه کار می‌کند؟ این روند شامل فشار افکار دردناک یا مزاحم به ناخودآگاه است تا از آن‌ها آگاه نباشید. این مفهوم را برای نخستین‌بار زیگموند فروید که بیشترین پیشرفت را درزمینه روان‌کاوی کرده بود، شناسایی و توصیف کرد.

کتاب های زیگموند فروید

توجه به این نکته مهم است که واپس‌ رانی بیش از آن است که صرفاً از مسئله‌ای اجتناب کنیم یا سعی در فكرنکردن به آن داشته باشیم. ازنظر فروید، واپس رانی واقعی مستلزم مخفی‌کردن چیزی از آگاهی است. هنگامی که یک فکر یا احساس، نیاز به واپس رانی دارد، شما حتی نمی‌دانید که وجود دارد. با این حال، این احساسات پنهان ممکن است همچنان بر رفتارها و روابط شما تأثیر بگذارد.

تاریخچه مکانیسم واپس ‌رانی

مفهوم مکانیسم واپس رانی

برای درک اینکه واپس رانی چگونه کار می‌کند، مهم است ببینیم زیگموند فروید ذهن را چگونه دیده است. فروید ذهن انسان را به کوه یخ تشبیه کرد. در نظر بگیرید که اگر شما کوه یخ را از بالای آب مشاهده کنید، فقط نوک کوچک آن در بالای سطح آب دیده می‌شود؛ دقیقاً مثل ذهن آگاه ما.

کتاب آسیب شناسی روانی روزمره

کتاب آسیب شناسی روانی روزمره اثر زیگموند فروید

ذهن هشیار و مکانیسم واپس ‌رانی

وقتی آگاهی را به کوه یخی تشبیه می‌کنیم که فقط نوک آن دیده می‌شود، به این واقعیت اشاره می‌کنیم که فقط بخش کوچکی از آگاهی قابل رؤیت است. این شامل همه افکار، احساسات و خاطراتی است که در حال حاضر از آن‌ها آگاهی داریم یا می‌توانیم به آن‌ها آگاهی دهیم.

ذهن ناهشیار و مکانیسم واپس ‌رانی

در زیر سطح آب بخش اعظم کوه یخ قرار دارد که دقیقاً مثل ذهن ناخودآگاه، آنچه را برای چشم قابل مشاهده است، کوتاه می‌کند. یخ زیر آب نشان‌دهنده ناآگاهی ما و مخزن عظیم یا تکانه‌ها همان خاطرات و افکار ما هستند که از آگاهی ما پنهان می‌شوند.

فروید معتقد بود این ذهن ناخودآگاه بود که چنین تأثیر قدرتمندی بر شخصیت گذاشت و به‌طور بالقوه می‌تواند به پریشانی روانی منجر شود. ممکن است ما از آنچه در ناخودآگاه نهفته است آگاه نباشیم، اما محتوای آن هنوز هم می‌تواند بر رفتارهای مختلف ما تأثیر بگذارد.

فروید با اینکه برای کمک به بیماران برای کشف احساسات ناخودآگاه تلاش کرد، اعتقاد داشت که مکانیسمی وجود دارد که به‌طور فعال در برابر این تلاش‌ها مقاومت می‌کند تا افکار غیرقابل قبول پنهان شوند. او اعتقاد داشت كه این یکی از مهم‌ترین نقش‌ها در روان انسان است. حتی اظهار کرد که واپس رانی «سنگ‌بنایی است که کل ساختار روان‌کاوی بر آن استوار است.»

واپس رانی اولین مکانیسم دفاعی بود که فروید شناسایی کرد. او معتقد بود که این مهم‌ترین است. کل فرایند روان‌کاوی فرویدی بر این عقیده استوار است که آوردن احساسات ناخودآگاه به ضمیر آگاهی می‌تواند به تسکین پریشانی روانی منجر شود.

 مکانیسم واپس رانی و تسکین پریشانی

مکانیسم واپس رانی در مقابل مکانیسم سرکوب

واپس رانی گاهی با سرکوب اشتباه گرفته می‌شود که نوع دیگری از مکانیسم دفاعی است. واپس رانی یعنی تکانه‌ها یا افکار ناخواسته، به‌طور ناخودآگاه، از قسمت آگاهی رانده ‌شوند؛ ولی سرکوب وقتی اتفاق می‌افتد که فرد آگاهانه سعی کند این احساسات را از آگاهی بیرون بکشد. سرکوب عمداً در تلاش است تا افکار دردناک یا ناخواسته را فراموش نکند.

انواع مکانیسم واپس ‌رانی

فروید نیز از اصطلاح واپس ‌رانی به دو روش مختلف استفاده کرد. این موارد اغلب به‌عنوان مراحل مختلف مکانیسم واپس ‌رانی ارائه می‌شود.

واپس رانی اولیه به پنهان‌کردن مواد ناخواسته، قبل از رسیدن به آگاهی اشاره می‌کند. این روند کاملاً ناخودآگاه رخ می‌دهد. اگرچه ممکن است اطلاعات از آگاهی پنهان باشد، اما گاهی می‌تواند آگاهی را به‌صورت پنهان وارد کند.

مکانیسم واپس ‌رانی به‌موقع هنگامی رخ می‌دهد که فرد از مواد واپس رانی شده آگاهی پیدا کند، اما عمداً سعی کند آن را از آگاهی دور کند.

برخی تحقیقات نشان می‌دهد که برخی موارد واپس رانی ممکن است با نگاه به فرایندهای حافظه خاص توضیح داده شود. تحقیقات از این ایده حمایت می‌کنند.

یک راه فراموشی می‌تواند از طریق فراموشی ناشی از بازیابی باشد. بازیابی بیشتر برخی از خاطرات، می‌تواند به فراموشی دیگر خاطرات منجر شود؛ بنابراین بارها و بارها خواندن برخی از خاطرات ممکن است باعث شود به خاطرات دیگر کمتر دسترسی پیدا کنند. برای مثال، خاطرات آسیب‌زا یا ناخواسته ممکن است با بازیابی مکرر موارد مثبت‌تر، فراموش شوند.

مکانیسم واپس ‌رانی چگونه کار می‌کند؟

واپس رانی مانند سایر سازوکارهای دفاعی، مردم را از آگاهی از احتمال آزار یا تهدید محافظت می‌کند. هدف از این فرایند، تلاش برای به حداقل رساندن احساس اضطراب است.

برای درک بهتر چگونگی عملکرد واپس رانی، مهم است که نگاهی دقیق‌تر به دیدگاه‌های فروید درباره چگونگی ساختار شخصیت بپردازیم. او معتقد بود که شخصیت از سه بخش تشکیل شده است.

  1.  خود: ازنظر روان‌کاوی فروید، شخصیت، نفس مؤلفه‌ای است که بین خواسته‌های واقعیت و دو جنبه دیگر شخصیت رابطه و میانجیگری می‌کند.
  2.  نهاد: نهاد مخزن ناخودآگاه خواسته‌ها، باورها و نیازهای اساسی است که باعث ایجاد رفتار می‌شود.
  3. فراخود: فراخود یک طرف آرمانگرایانه و اخلاقی است که شامل ارزش‌ها و ایده‌هاست.

فراخود است که خواسته‌های غالباً غیرقابل قبول را تحریک می‌کند و سعی می‌کند حس اخلاق را بر رفتار فرد تحمیل کند. نفس باید در تلاش باشد تا بین این دو خواسته غالباً رقیب، در عین حال با درنظرگرفتن واقعیت روزمره فرد، تعادل برقرار کند.

فشار مداوم این نیروهای اغلب رقیب چیزی است که می‌تواند به اضطراب نفس منجر شود. خواسته‌های اساسی فراخود اغلب سرکوب می‌شوند؛

در‌حالی‌که واپس رانی ممکن است از جهاتی مؤثر باشد، درنهایت می‌تواند به اضطراب بیشتر در مسیر منجر شود. فروید معتقد بود که واپس رانی می‌تواند به پریشانی روانی منجر شود. اگرچه این افکار، احساسات و خواسته‌ها ممکن است خارج از آگاهی آگاهانه باشند، هنوز هم می‌توانند اضطراب ایجاد کنند. کل فرایند رویکرد فروید به روان‌کاوی بر روآوردن این خواسته‌های ناخودآگاه در آگاهی قرار گرفته است تا بتوان با آگاهی از آن‌ها، با آن‌ها برخورد کرد. نهاد، خود و فراخود بخشی از یک مدل ساختاری از شخصیت هستند.

تأثیر مکانیسم واپس رانی

افکار دردناک پنهان‌شده از آگاهی به‌وسیله واپس رانی، ممکن است آگاهانه نباشند، اما هنوز هم می‌توانند باعث درد و اضطراب فرد شوند. چیزهایی که واپس رانی می‌شوند، فقط ناپدید نمی‌شوند.
با نداشتن مقابله صحیح با این افکار یا احساسات، آن‌ها درنهایت می‌توانند از طریق احساس اضطراب یا رفتارهای ناکارآمد ظاهر شوند. ممکن است ما ندانیم که این احساسات اضطراب‌آور و رفتارهای مزاحم از کجا ناشی می‌شوند؛ زیرا منبع آن‌ها از آگاهی ما پنهان شده است.

رؤیاها

 مکانیسم واپس رانی و رویا

فروید معتقد بود كه رؤیاها راهی برای نگاه‌كردن به ذهن ناخودآگاه هستند. او معتقد بود که می‌توانیم با تجزیه‌و‌تحلیل محتوای آشکار رؤیاها یا وقایع تحت‌اللفظی که در رؤیا اتفاق می‌افتد، درباره محتوای نهان خواب (یا معانی سمبولیک، ناخودآگاه) اطلاعات بیشتری کسب کنیم. احساسات سرکوب‌شده ممکن است در ترس‌ها، اضطراب‌ها و خواسته‌هایی که در این رؤیاها تجربه می‌کنیم، ظاهر شوند.

آیا تا به حال لغزشی کلامی داشته‌اید که نشان دهد واقعاً درباره چه فکر می‌کنید؟ فروید بیان کرد این نادرست‌های تصادفی (به نام لغزش فرویدی) مواد سرکوب‌شده‌ای هستند كه خود را به آگاهی می‌رسانند.

مثال‌ها

بررسی برخی از نمونه‌هایمکانیسم واپس ‌رانی می‌تواند نگاه بهتری به چگونگی تأثیرگذاری در رفتار ارائه دهد.

لغزش کلامی

لغزش‌های فرویدی زبان، نمونه دیگری از چگونگی افکار واپس ‌رانده‌ شده است. فروید معتقد بود که لغزش‌های اشتباه زبان می‌تواند بسیار آشکار باشد و اغلب اوقات آنچه واقعاً به آن فکر می‌کنیم یا درباره چیزی، در ضمیر ناخودآگاه احساس می‌کنیم، نشان می‌دهد.

نام‌بردن از شریک عاشقانه خود به نام شخصی که با او کار می‌کنید ممکن است اشتباهی ساده باشد؛ اما فروید نشان می‌دهد که ممکن است نشانه این باشد که شما تمایلات جنسی خود به آن همکار را سرکوب کرده‌اید.

عقده اودیپ و مکانیسم واپس ‌رانی

وی درباره مراحل رشد روحی و روانی گفت كودكان در طی رشد مرحله تناسلی، در مرحله اول والدین همجنس خود را به‌عنوان رقیبی برای رابطه با جنس مخالف می‌ببینند.

برای رفع این درگیری، آن‌ها این احساسات پرخاشگری را واپس رانی می‌کنند و در عوض شروع به شناسایی والدین همجنس خود می‌کنند. برای پسران، این احساسات به‌عنوان مجموعه ادیپال شناخته می‌شود، در‌حالی‌که این احساسات مشابه در دختران جوان، عقده الکتروا نامیده می‌شود.

ترس‌ها

 مکانیسم واپس رانی و ترس ها

فوبیا گاهی می‌تواند نمونه‌ای از چگونگی ادامه حافظه واپس‌ رانده‌ شده و تأثیرگذاری آن بر رفتار باشد. برای مثال، کودک خردسالی هنگام بازی در پارک توسط یک سگ گاز گرفته می‌شود. او بعداً دچار هراس شدید از سگ‌ها می‌شود، اما هیچ خاطره‌ای از این ترس سرچشمه نمی‌گیرد. او خاطره دردناک تجربه ترسناک با سگ را واپس رانده است؛ بنابراین دقیقاً آگاهی ندارد که این ترس از کجا به وجود آمده است.

بحث و مناقشه

مفهوم خاطرات واپس ‌رانده‌ شده یا وجود خاطراتی که آن‌قدر دردناک یا آسیب‌زا باشند که از آگاهی دور نگه داشته شوند، در دهه‌های اخیر موضوعی بحث‌برانگیز بوده است.

مکانیسم واپس ‌رانی  و سرکوب

در‌حالی‌که مکانیسم واپس ‌رانی اصطلاحی است که اغلب در روان‌شناسی به کار می‌رود، مفهومی بحث‌برانگیز تلقی می‌شود. مدت‌هاست که درباره اصطلاح واپس رانی، به‌عنوان ایده‌ای اصلی در روان‌کاوی بحث شده است، اما تعدادی از منتقدان نیز وجود داشته‌اند که صحت و حتی وجود واپس رانی را زیر سؤال برده‌اند.

واپس رانی نشان می‌دهد اعوجاج واقعیت که از طریق واپس رانی انجام می‌شود، همان چیزی است که به روان‌شناسی و عصبیت منجر می‌شود. با وجود این، یکی از نتایجی که از این تحقیق گرفته می‌شود این است که تحریف واقعیت از این طریق، اغلب به بهبود عملکرد روان‌شناختی و اجتماعی فرد کمک می‌کند. مکانیسم واپس ‌رانی و حافظه

خود فروید خاطرنشان کرده است که افراد در طول دوره روان‌درمانی، روان‌پزشکی را بهبود می‌بخشند. وی در کتاب خود درباره سخنرانی‌های مقدماتی درمورد روان‌کاوی به این نتیجه رسید: «این صحنه‌ها از دوران کودکی همیشه درست نیست. در واقع، آن‌ها در اکثر موارد صحیح نیستند و در چند مورد، آن‌ها مخالف مستقیم واقعیت تاریخی هستند.»

خاطرات واپس رانده شده در دهه 1980 و 1990 مورد توجه قرار گرفت. هنگامی که تعدادی از موارد مشهور با خاطرات بهبود‌یافته از سوءاستفاده از کودکان، توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد.
امروزه بسیاری از روان‌شناسان اظهار می‌کنند که اگرچه ممکن است برخی از حافظه‌ها واپس‌رانده شوند، این واپس ‌رانی بسیار نادر است.

الیزابت لوفت، کارشناس حافظه، بارها و بارها نشان داده است که خاطرات دروغین از وقایعی که در واقع رخ نداده‌اند کاملاً به‌آسانی شکل می‌گیرند. مردم همچنین در مواردی مستعد ابتلا به خاطرات هستند. ممکن است مردم اعتقاد داشته باشند که چنین خاطره‌هایی دقیق و درست هستند، حتی اگر این وقایع به یاد نیامده باشند.

در بسیاری موارد، تروما می‌تواند حافظه یک رویداد را تقویت کند. در نتیجه این تجربیات آسیب‌زا، افراد ممکن است دچار اختلال استرس پس از سانحه شوند و باعث می‌شود که فلاش‌بک‌های واضح از وقایع را تجربه کنند. مردم به‌جای اینکه سرکوب خاطرات دردناک را تجربه کنند، مجبور می‌شوند دوباره و دوباره آن‌ها را زنده کنند.

این لزوماً به این معنی نیست که خاطرات این وقایع کاملاً دقیق هستند. اعوجاج حافظه رایج است، به‌خصوص به دلیل اینکه فرایندهای رمزگذاری، ذخیره‌سازی و بازیابی مستعد خطا هستند.

کتاب های زیگموند فروید

سخن آخر

  1. حافظه: یکی از مفروضات اصلی در سنت کلاسیک روان‌کاوی این است که می‌توان خاطرات آسیب‌زا را سرکوب کرد. با این حال، اکثر تحقیقات نشان داده‌اند که تروما به افزایش حافظه درباره این واقعه دردناک تمایل دارد.
  2. روان‌رنجوری: روان‌کاوی همچنین نشان می‌دهد که مکانیسم واپس ‌رانی در تحریف واقعیت فرد نقش ایفا می‌کند که ممکن است به عصب و اختلال عملکرد منجر شود. با این حال، یک بررسی از این تحقیق نتیجه گرفت که این تحریفات ممکن است در برخی شرایط تأثیر مفیدی داشته باشند. توجه به این نکته نیز حائز اهمیت است که حتی اگر واپس رانی وجود داشته باشد و موارد خاصی از آگاهی پنهان باشند، بدان معنی نیست که این روند لزوماً به اختلالات روانی کمک می‌کند.
  3. درمان: رویکرد فرویدی به روان‌کاوی نشان می‌دهد که موفقیت درمانی به افزایش واپس رانی وابسته است. با این حال، در حال حاضر اعتقاد بر این است که انواع بسیاری از اقدامات درمانی وجود دارد که به موفقیت هر نوع روان‌درمانی، روان‌کاوی یا موارد دیگر کمک می‌کند.

نظر شما در این باره مطالب گفته شده چیست؟ لطفاً ایده های خود را با کاربران ایران مدی به اشتراک بگذارید.

منبع:
Verywellmind

درباره‌ی ایران مدیر

همچنین ببینید

موفقیت

9 گام کاربردی برای یافتن رمز موفقیت در زندگی

چگونه می‌توان موفقیت را تعریف کرد؟ روش‌های متعدد بسیاری وجود دارد که به وسیله آن …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *